Anthropic نتایج آزمایشی در زمینه کشف دارو با هوش مصنوعی را منتشر کرده که سراغ مشکلی کمتر دیده‌شده رفته است: نیش عقرب. به گفته این شرکت، سالانه دست‌کم ۱٫۲ میلیون نفر گرفتار نیش عقرب می‌شوند و بیش از ۳۲۵۰ نفر، بیشتر کودکان در مناطق محروم از خدمات درمانی، جان خود را از دست می‌دهند. Anthropic در گزارشی پژوهشی به تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ توضیح می‌دهد که یک مدل داخلی Claude پروتئین‌های کوچک مهندسی‌شده‌ای موسوم به مینی‌بایندر را برای اتصال به نوروتوکسین‌های عقرب طراحی کرد و ۱۷ طرح از آزمون‌های آزمایشگاهی سربلند بیرون آمدند.
این پروژه با پرسشی از سوی Citrini Research، یک شرکت پژوهش سرمایه‌گذاری، آغاز شد: آیا هوش مصنوعی می‌تواند به افراد غیرمتخصص اما پرانگیزه کمک کند یک مسئله واقعی سلامت را حل کنند؟ تیم علوم زیستی Anthropic پنج سم از چهار منطقه را برگزید: Cn2 از مکزیک، Ts1 از برزیل، AaH I و AaH II از شمال آفریقا و LqhIII از خاورمیانه. Claude ساختار سم‌ها را از Protein Data Bank و پایگاه AlphaFold انتخاب کرد، نقاط اتصال را مشخص کرد، آستانه‌های کیفی خودش را تعیین کرد و تصمیم گرفت ۱۲ ابزار طراحی پروتئین را چگونه با هم به کار ببرد.
به گفته Anthropic، این مدل ۶۴ ساعت در محیط Claude Science و عمدتاً به‌طور خودکار کار کرد و تنها با یک دستور اولیه و چهار پیام پیگیری هدایت شد. حاصل کار ۳۱۸٬۴۸۴ پروتئین نامزد بود؛ مدل ۵۵۳٬۰۵۲ جفت طرح و سم را با پیش‌بینی ساختار مشترکشان غربال کرد و حدود ۱۰ هزار ساعت GPU مصرف شد. Claude در نهایت ۱۸۰ طرح را برگزید و پژوهشگران با کمک آن ۳۱ طرح دیگر افزودند. سپس دو شرکت پژوهشی قراردادی، Adaptyv Bio و Twist Bioscience، هر ۲۱۱ طرح را ساختند و با روش تشدید پلاسمون سطحی آزمودند.
معیار پذیرش سخت‌گیرانه بود: طرحی پذیرفته می‌شد که هر دو آزمایشگاه در همه تکرارها اتصال آن را ببینند، میل ترکیبی‌اش یک میکرومولار یا قوی‌تر باشد و به یک پروتئین انسانی نامرتبط نچسبد. ۱۷ طرح از این صافی گذشتند و هر کدام تنها روی یک سم مؤثر بودند. حدود ۱۸ درصد طرح‌های تک‌هدفه موفق شدند؛ نرخی که Anthropic آن را برای چنین پروژه‌هایی عادی می‌داند. هیچ‌یک از ۹۱ طرحی که برای هر پنج سم ساخته شده بود، روی بیش از یک سم جواب نداد.
بهترین نتایج در برابر سم Cn2 به دست آمد. دو طرح به نام‌های Cn2-B1 و Cn2-B2 در هر دو آزمایشگاه میل ترکیبی در حد چند نانومولار نشان دادند و آزمایش‌های رقابتی نشان می‌دهد احتمالاً نزدیک همان نقطه‌ای می‌چسبند که آنتی‌بادی LR به آن متصل می‌شود؛ آنتی‌بادی‌ای که گزارش شده Cn2 را در موش خنثی کرده است. آنتی‌بادی‌ها و نانوبادی‌هایی با میل ترکیبی کمتر از یک نانومولار همچنان معیار مقایسه‌اند.
Anthropic محدودیت‌ها را پنهان نمی‌کند. این پروتئین‌ها تنها در برابر نسخه آزمایشگاهی سم‌ها آزموده شده‌اند، نه زهر واقعی، و هیچ‌کدام روی سلول یا حیوان آزمایش نشده‌اند؛ بنابراین شرکت ادعای ساخت پادزهر ندارد. دو دانشمند مستقل، سوزانا واسکس تورس از مرکز ملی پژوهش سرطان اسپانیا (CNIO) و تیموتی جنکینز از دانشگاه فنی دانمارک، این کار را گامی نخست و امیدوارکننده خواندند و یادآور شدند که تبدیل این پروتئین‌ها به داروهای ایمن و ارزان بخش دشوار ماجراست. Anthropic همه ۲۱۱ طرح و داده‌هایشان را منتشر می‌کند.