LangChain روز ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶ ابزار LangSmith Tool Gateway را به‌صورت بتای عمومی روی LangSmith Agent Platform عرضه کرد. این اعلام با نام Karthic Subramanian منتشر شده است. Tool Gateway لایه‌ای مدیریت‌شده است که میان عامل‌ها و ابزارهایی که صدا می‌زنند قرار می‌گیرد و اعتبارنامه‌ها، هویت و دسترسی را سامان می‌دهد تا تیم‌ها مجبور نباشند برای هر عامل احراز هویت جداگانه بسازند. LangChain آن را همتای سمت ابزار LLM Gateway معرفی می‌کند؛ قابلیتی در LangSmith که فراخوانی مدل‌ها را با سقف هزینه، مدل‌های جایگزین، محدودیت نرخ و پنهان‌سازی داده‌های شخصی و رمزها کنترل می‌کند.

استدلال شرکت این است که عامل‌ها از پنجره گفت‌وگو بیرون می‌آیند و کارهای زمان‌بندی‌شده یا رویدادمحور انجام می‌دهند، بی‌آنکه کسی هر گام را زیر نظر داشته باشد. این وضع سه نیاز در استفاده از ابزار می‌سازد: دسترسی، یعنی عامل چه ابزارهایی را با چه اعتبارنامه‌ای می‌تواند صدا بزند؛ کنترل، یعنی هر کاربر چه کاری مجاز است و کجا تأیید لازم است؛ و دید، یعنی ثبت آنچه فراخوانی شده است. LangChain میان‌بُر رایج را توصیف می‌کند، یعنی نوشتن مستقیم یک جریان OAuth برای هر ارائه‌دهنده و نگهداری توکن‌ها کنار عامل، و می‌گوید با رشد ابزارها، کاربران و عامل‌ها این روش از کار می‌افتد.

در عمل، تیم یک سرور MCP را با نشانی‌اش ثبت می‌کند یا یک سرور داخلی را روشن می‌کند و سپس ابزارهای برگزیده را در یک کیت گرد می‌آورد که با یک نشانی MCP منتشر می‌شود. عاملی که به کیت وصل است فقط ابزارهای همان کیت را می‌بیند. برای کتابخانه‌های بزرگ حالت جست‌وجو هست که در آن عامل از کیت می‌پرسد و فقط ابزارهای مرتبط با کار را بار می‌کند. LangChain می‌گوید دروازه با هر کلاینت MCP کار می‌کند و از LangChain، Deep Agents، Managed Deep Agents، Claude Code و Cursor نام می‌برد. سرورهای داخلی میزبانی‌شده توسط LangSmith، Google، Microsoft، Salesforce، GitHub و Linear را پوشش می‌دهند و سرویس‌هایی مانند Exa، Tavily و Apollo با کلید API وصل می‌شوند.

هر فراخوانی به یکی از دو هویت می‌رسد. وقتی به‌جای کاربر عمل می‌کند، دروازه اعتبارنامه خود آن شخص را به کار می‌برد که توسط ارائه‌دهنده هویتی مثل Okta یا Entra ID شناسایی می‌شود. اگر شخص هنوز حسابش را وصل نکرده باشد، فراخوانی پیوند ورود برمی‌گرداند، منتظر می‌ماند و بعد ادامه می‌دهد. وقتی به‌جای عامل عمل می‌کند، از اعتبارنامه‌ای استفاده می‌شود که به خود عامل گره خورده و با agent auth یا با پروفایلی از اعتبارنامه‌های مشترک تنظیم می‌شود که مدیر فضای کاری فقط یک بار وصل می‌کند.

کنترل‌ها دو شکل دارند: سیاست‌های ممنوعیت که می‌توانند ابزارها را بر پایه کاربر، کلید سرویس یا ترکیب آن‌ها در سطح سازمان یا فضای کاری ببندند، و سیاست‌های تأیید که پیش از اجرای یک فراخوانی حساس، مثل نوشتن در انبار داده، از یک انسان تأیید می‌خواهند. هر فراخوانی در ردگیری خود عامل در LangSmith ثبت می‌شود، با ابزار، سرور، کاربر، نتیجه و مدت اجرا، و LangChain می‌گوید داده‌ای که به ابزار فرستاده یا از آن برگردانده می‌شود ذخیره نمی‌شود. در طرح‌های Enterprise یک گزارش حسابرسی نشان می‌دهد کدام ابزار و به نام چه کسی اجرا شده است. برای دسترسی به سیاست‌های ممنوعیت و گزارش حسابرسی مشتریان باید با LangChain تماس بگیرند.

نوشته یک خرده‌فروش بزرگ آمریکایی بی‌نام را مثال می‌زند، با بیش از ۵۰ سرور MCP و بیش از هزار ابزار، و هیچ اندازه‌گیری از سرعت، پذیرش یا نتایج امنیتی ارائه نمی‌دهد. وعده‌های راه‌اندازی سریع‌تر و حسابرسی ساده‌تر ادعای خود شرکت است و برچسب بتا یعنی رفتار و قیمت‌ها هنوز می‌توانند تغییر کنند.

منابع