آنتروپیک به سهام‌داران آینده‌اش گفته است شاید به نقطه‌ای ایمنی نزدیک شده باشد که خودش تعریف کرده است. این شرکت در اصلاحیه شماره ۱ بیانیه ثبت S-1 که روز دوشنبه ۲ نوامبر ۲۰۲۶ به کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا ارائه شد، می‌نویسد برآوردهای داخلی و انتظاراتش درباره مدل‌های آینده، و نه مدل‌های کنونی، نشان می‌دهد ممکن است به‌زودی تعریف «پیشرفت به‌شدت شتاب‌گرفته ناشی از هوش مصنوعی» در سیاست مقیاس‌دهی مسئولانه‌اش، Responsible Scaling Policy، محقق شود. شرکت تأکید می‌کند هیچ‌یک از مدل‌های فعلی را فراتر از این آستانه ندانسته و همچنان داده‌ها را بررسی می‌کند.
این جمله‌ها در بخش عوامل ریسک آمده است. به گفته آنتروپیک، استفاده روزافزون از هوش مصنوعی برای سرعت دادن به پژوهش‌های خود شرکت ممکن است توانایی مدل‌ها را سریع‌تر از توان شرکت در طراحی، آزمودن و به‌کارگیری تدابیر ایمنی، هم‌راستایی و امنیتی متناسب جلو ببرد. چون بیشتر شواهد درباره این سرعت از شاخص‌های تأخیری می‌آید، شرکت می‌پذیرد که پیش‌تر شتابی چشمگیر را تنها پس از وقوع تشخیص داده و ممکن است باز هم چنین شود. آنتروپیک می‌گوید پیامدهای رسیدن به آستانه توانایی در پژوهش و توسعه را ارزیابی می‌کند و طبق این سیاست گزارش‌های بیشتری منتشر خواهد کرد. تک‌کرانچ که نخستین بار به این بند توجه داد، گزارش می‌دهد این عبارت‌ها در همین اصلاحیه افزوده شده‌اند.
آنتروپیک در بخش دیگری از سند، Claude را یکی از بزرگ‌ترین محرک‌های پیشرفت خودش معرفی می‌کند. به گفته شرکت، این مدل اکنون در اجرای آزمایش‌ها، تولید داده‌های آموزشی، خودکارسازی ارزیابی‌ها و ممیزی‌های ایمنی و نوشتن و بازبینی کد نسل‌های بعدی نقش دارد؛ پویایی‌ای که شرکت آن را بستن حلقه می‌نامد. طبق این سند، بیش از ۹۰ درصد مشارکت‌ها در پایگاه کد شرکت در سپتامبر ۲۰۲۶ را Claude نوشته و نرخ موفقیت آن در مسائل مهندسی دشوار و مبهم، بر پایه آزمون‌های داخلی، در همان ماه به حدود ۹۰ درصد رسیده که تقریباً ۵۰ واحد درصد بیشتر از نه ماه پیش است.
شرکت برای این بلندپروازی محدودیت‌هایی هم به‌صراحت ثبت کرده است. آنتروپیک می‌گوید انتظار ندارد بتواند، حتی اگر روزی از نظر فنی ممکن شود، بدون نظارت یا درک معنادار انسانی و به‌طور ایمن از Claude بخواهد نسل‌های پیاپی مدل‌های پیشرو را کاملاً مستقل طراحی و بسازد، و در حال بررسی تغییراتی در Responsible Scaling Policy است تا کنترل توسعه این مدل‌ها در دست انسان‌ها بماند.
هدف اصلی اصلاحیه مالی بود. امیدنامه نخست که ۲۶ اکتبر منتشر شد، فقط نتایج تا پایان ژوئن را در بر می‌گرفت. سند جدید درآمد فصل منتهی به ۳۰ سپتامبر را ۱۷٫۰ میلیارد دلار اعلام می‌کند، در برابر ۱٫۴ میلیارد دلار در فصل مشابه سال قبل، و از زیان عملیاتی ۵۶۷ میلیون دلاری پس از سود عملیاتی ۹۷۴ میلیون دلاری در فصل دوم خبر می‌دهد. آنتروپیک این چرخش را بیشتر به ۵٫۰ میلیارد دلار توان محاسباتی خریداری‌شده با تعهدات کوتاه‌مدت نسبت می‌دهد که به گفته خودش بسیار گران‌تر از ظرفیت قراردادهای چندساله است، و نیز به ۲٫۰ میلیارد دلار هزینه غیرنقدی مرتبط با برنامه همسان‌سازی کمک‌های خیریه. به محاسبه سی‌ان‌بی‌سی، رشد درآمد نسبت به فصل قبل حدود ۴۷ درصد بوده که در فصل دوم ۱۴۴ درصد بود، و زیان خالص فصل سوم به ۲۳٫۲۹ میلیارد دلار رسیده است.
این سند تعهدات بلندمدت شرکت را هم با عدد نشان می‌دهد: تعهدات خرید و قراردادهای اجاره با مجموع هزینه تعهدشده حدود ۸۹۵٫۴ میلیارد دلار که تقریباً همه آن به توان محاسباتی و زیرساخت مربوط است. آنتروپیک تا ۳۰ سپتامبر ۹۵٫۶ میلیارد دلار وجه نقد و معادل آن و ۳۶٫۳ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت داشت. بازه قیمت در صفحه نخست هنوز خالی است و شرکت برای عرضه در Nasdaq Global Select Market با نماد ANT درخواست داده است.
این هشدار ایمنی را باید در جای خودش دید. بیانیه ثبت سندی حقوقی برای افشای اطلاعات است و تک‌کرانچ یادآوری می‌کند که چنین اسنادی کارکرد تبلیغاتی هم دارند. آنتروپیک نمی‌گوید خودبهبودی بازگشتی آغاز شده و آستانه موردنظر را خود شرکت تعریف و ارزیابی می‌کند. تازگی ماجرا در جای دیگری است: سازنده‌ای از مدل‌های پیشرو که در آستانه ورود به بورس است، در سندی با مسئولیت حقوقی اعلام می‌کند مدل‌هایش ممکن است به‌زودی به سطحی برسند که سیاست خودش برای آن حفاظت‌های بیشتری لازم می‌داند، و اینکه پیش‌تر هم چنین شتاب‌هایی را دیر تشخیص داده است.