Google دسترسی SynthID Detector را پس از دوره محدود برای متخصصان رسانه، به‌صورت عمومی و جهانی به زبان انگلیسی باز کرده است. کاربر می‌تواند تصویر، ویدئو یا فایل صوتی را آپلود کند تا watermark نامرئی SynthID بررسی شود. این استاندارد علاوه بر Google توسط شرکایی مانند OpenAI، NVIDIA و Kakao استفاده می‌شود و پشتیبانی Apple نیز برای آینده نزدیک اعلام شده است.
SynthID از روی ظاهر فایل حدس نمی‌زند که هر محتوایی AI است یا نه. این ابزار به دنبال watermarkی می‌گردد که هنگام تولید در محتوا قرار داده شده است. بنابراین پیدا شدن watermark مدرک provenance می‌دهد، اما پیدا نشدن آن ثابت نمی‌کند فایل انسانی است یا هرگز با AI ویرایش نشده است.
Google می‌گوید بیش از ۱۸۰ میلیارد تصویر و ویدئو و معادل ۲۴۰ هزار سال محتوای صوتی را watermark کرده است. رسانه‌های مستقل عرضه عمومی ابزار و محدودیت اصلی آن را تأیید کرده‌اند. بنابراین SynthID Detector یک ابزار provenance برای اکوسیستم‌های سازگار است، نه detector عمومی برای تمام محتوای مصنوعی.