چرا پوشش چندزبانهٔ هوش مصنوعی هنوز به ویراستار نیاز دارد

وسوسه‌انگیز است زبان دوم را لوله ببینیم: به انگلیسی بنویس، دکمه را بزن، منتشر کن. متنی می‌دهد که از نظر دستور درست است و از نظر راهبرد غلط. روایت کار به فارسی مثل رونمایی محصول به فرانسوی شروع نمی‌شود. خوانندهٔ پرتغالی در لیسبون منتظر اصطلاحات سیلیکون‌ولی نیست.

ای‌پولیکس به انگلیسی، فارسی، پرتغالی و فرانسوی منتشر می‌شود چون مخاطب هوش مصنوعی از قبل همین‌طور تقسیم شده — پژوهشگر، کارمند دولت، بنیان‌گذار و کارگری که ابزار را اول به زبان خودش می‌بیند. هنوز ویراستار هر زبان باید تصمیم بگیرد چه چیزی خبر کوتاه است و چه چیزی مقاله می‌خواهد.

مدل می‌تواند پیش‌نویس بدهد. نمی‌تواند بابت اصطلاح حقوقی بدترجمه، بافت سیاسی تخت‌شده، یا تیتری که به شرکت کاری نسبت می‌دهد که نکرده پاسخگو باشد. کار این است واقعیت‌ها را میان زبان‌ها هم‌راستا نگه داریم بدون این‌که هر صفحه آینهٔ دیگری باشد.

اگر ادعایی منبع ندارد با تکرار به چهار زبان درست نمی‌شود. همین استاندارد خسته‌کننده را نگه می‌داریم.