Google زنجیره تأمین TPU را با قرارداد عملکردمحور Marvell گسترش می‌دهد

Google راهبرد خود در زمینه تراشه‌های اختصاصی هوش مصنوعی را با همکاری عمیق‌تر با Marvell Technology گسترش داده است؛ قراردادی که خرید محصولات نیمه‌رسانا را به یک سهام بالقوه بزرگ در Marvell پیوند می‌دهد. Marvell در یک filing مقرراتی افشا کرد که در ۲۹ ژوئیه یک قرارداد تجاری با Google برای مجموعه گسترده‌ای از محصولات نیمه‌رسانای سفارشی مرتبط با اکوسیستم TPU امضا کرده و سپس در ۱۸ اوت یک warrant به Google داده است تا حداکثر ۵۸٬۹۷۰٬۹۰۷ سهم Marvell را با قیمت ۲۰۶.۵۸ دلار برای هر سهم خریداری کند. ارزش کامل این warrant در قیمت اعمال حدود ۱۲.۲ میلیارد دلار است، اما بیشتر سهم‌ها فقط در صورتی vest می‌شوند که Google طی سال‌های آینده حجم بزرگی از محصولات سفارشی Marvell را خریداری کند.

اهمیت این توافق فراتر از یک قرارداد تأمین‌کننده معمولی است، زیرا procurement، توسعه محصول و مشوق‌های مالکیتی را به هم متصل می‌کند. Marvell می‌گوید همکاری توسعه‌یافته شامل acceleratorهای inference هوش مصنوعی، کنترلرهای storage، کنترلرهای network interface، کنترلرهای memory interface و near-memory compute است. این اجزا در اطراف accelerator اصلی قرار می‌گیرند و تعیین می‌کنند داده با چه کارایی در سیستم AI حرکت کند، حافظه چگونه تغذیه شود، storage چگونه در دسترس باشد و rackها چگونه به هم متصل شوند. در زیرساخت AI در مقیاس hyperscale، این تراشه‌های پیرامونی می‌توانند از نظر throughput و هزینه تقریباً به اندازه خود accelerator مهم باشند.

ساختار warrant سطح جاه‌طلبی تجاری این رابطه را به شکلی غیرمعمول روشن می‌کند. حدود ۱.۳۶ میلیون سهم در چهار قسط سه‌ماهه مساوی طی سال نخست vest می‌شود. بقیه سهام warrant به ۲۴۰ tranche تقسیم شده‌اند و برای هر ۵۰۰ میلیون دلار درآمد واجد شرایط از محصولات سفارشی که از Google و شرکت‌های وابسته آن، از سه‌ماهه سوم سال مالی ۲۰۲۷ Marvell تا پایان سال مالی ۲۰۳۳ ایجاد شود، یک tranche vest خواهد شد. ضرب این milestoneها یک سقف نظری ۱۲۰ میلیارد دلاری ایجاد می‌کند، اما این رقم forecast نیست و نباید به‌عنوان spending تعهدشده تفسیر شود.

این تمایز مهم است، زیرا برخی گزارش‌های اولیه توافق را با رقم ۱۲۰ میلیارد دلار برجسته کردند. filing زیرساخت ریاضی این رقم را تأیید می‌کند، اما هیچ تعهدی وجود ندارد که Google کل این مبلغ را خرج کند. برای vest شدن کامل، خریدهایی در مقیاسی لازم است که به‌طور محسوسی از درآمد سالانه فعلی Marvell بزرگ‌تر است. تفسیر امن‌تر این است که Google یک سازوکار انگیزشی بلندمدت ایجاد کرده که اگر Marvell به تأمین‌کننده بزرگ چندین لایه از stack زیرساخت TPU تبدیل شود، به آن پاداش می‌دهد.

گزارش‌های مستقل Reuters و Financial Times نشان می‌دهند که تنوع‌بخشی به تأمین‌کنندگان بخش مهمی از داستان است. Broadcom یکی از شرکای اصلی Google در برنامه تراشه‌های سفارشی AI بوده و توافق با Marvell یک تأمین‌کننده بزرگ دیگر با توانایی در custom compute، networking، storage و memory interface وارد این ساختار می‌کند. واکنش بازار نیز همین برداشت را منعکس کرد: پس از علنی شدن قرارداد، سهام Marvell به‌طور محسوسی رشد کرد و سهام Broadcom افت کرد، زیرا سرمایه‌گذاران دوباره ارزیابی کردند که هزینه‌های آینده Google برای custom silicon چگونه میان تأمین‌کنندگان تقسیم خواهد شد.

برای معماران AI، نکته اصلی این است که واحد رقابت دیگر فقط accelerator نیست. سیستم‌های مدرن AI به stackهای به‌شدت یکپارچه compute، شبکه پرسرعت، hierarchy حافظه، storage، interconnect نوری و software وابسته‌اند. شرکتی مانند Google می‌تواند با طراحی بخش بیشتری از این stack در داخل و استفاده از چند شریک semiconductor برای اجزای متفاوت، وابستگی خود به یک vendor را کاهش دهد. این کار می‌تواند قدرت مذاکره و resiliency زنجیره تأمین را افزایش دهد، اما در مقابل پیچیدگی integration و نیازهای verification را در نسل‌های مختلف سخت‌افزار بیشتر می‌کند.

این قرارداد همچنین نشان می‌دهد hyperscalerها چگونه اقتصاد صنعت نیمه‌رسانا را تغییر می‌دهند. به‌جای خرید ساده محصولات آماده، cloud providerها و اپراتورهای بزرگ AI بیش از گذشته silicon را با تأمین‌کننده co-design می‌کنند، برنامه‌های توسعه چندساله ایجاد می‌کنند و از equity یا warrant برای هم‌راستا کردن انگیزه‌ها استفاده می‌کنند. خریدار به این ترتیب کنترل بیشتری روی roadmap، performance و supply پیدا می‌کند و طراح تراشه نیز مسیر واضح‌تری به سمت درآمد در حجم بالا دارد. tradeoff این مدل افزایش تمرکز مشتری است: supplier می‌تواند با یک design win بزرگ سریع رشد کند، اما بیشتر در معرض تصمیم‌های معماری و cadence خرید همان مشتری قرار می‌گیرد.

از دید business governance، warrant نوعی وابستگی راهبردی مبتنی بر performance ایجاد می‌کند. Google صرفاً با امضای قرارداد بخش عمده سهام بالقوه را دریافت نمی‌کند؛ بیشتر آن فقط با رسیدن خریدها به milestoneهای تعیین‌شده vest می‌شود. یعنی رابطه مالکیتی هم‌زمان با اتکای تجاری رشد می‌کند. هیئت‌مدیره‌ها و تیم‌های procurement که ساختارهای مشابه را ارزیابی می‌کنند باید میان اندازه اسمی deal، spending تعهدشده، incentiveهای مشروط و حداکثر ارزش نظری تفاوت قائل شوند، زیرا هرکدام profile ریسک کاملاً متفاوتی دارند.

این توافق برای Nvidia نیز مهم است، حتی اگر داستان جایگزینی مستقیم نباشد. راهبرد TPU Google یکی از روشن‌ترین نمونه‌های ساخت یک اکوسیستم accelerator جایگزین توسط hyperscaler است، به‌جای اتکای کامل به GPUهای عمومی بازار. نقش بزرگ‌تر Marvell زیرساخت پیرامونی لازم برای scale کردن این اکوسیستم را تقویت می‌کند. در عین حال Nvidia همچنان در بخش‌های زیادی از زیرساخت AI حضور عمیق دارد و خودش نیز با Marvell partnership و سرمایه‌گذاری دارد؛ موضوعی که نشان می‌دهد زنجیره تأمین AI بسیار درهم‌تنیده‌تر از تقسیم ساده شرکت‌ها به بلوک‌های رقیب است.

هنوز uncertaintyهای مهمی وجود دارد. filing Marvell مشخص نمی‌کند کدام نسل فعلی یا آینده TPU از چه componentهای Marvell استفاده خواهد کرد، چه سهمی از workload مربوط به custom silicon از supplierهای فعلی جابه‌جا می‌شود یا vesting مبتنی بر خرید با چه سرعتی می‌تواند جمع شود. بنابراین سقف ۱۲۰ میلیارد دلار باید یک مکانیزم قراردادی دیده شود، نه revenue guidance. همچنین ممکن است Google از این قرارداد صرفاً برای diversification استفاده کند، بدون اینکه Broadcom را در توسعه هسته TPU به شکل معناداری کنار بزند.

برای practitionerها، درس عملی این است که به boundaryهای معماری نگاه کنند، نه فقط headline مربوط به vendorها. با جابه‌جایی bottleneck از compute خام به memory bandwidth، network fabric، storage throughput یا power efficiency، ارزشمندترین لایه یک سیستم AI می‌تواند تغییر کند. قرارداد Google با Marvell نشان می‌دهد راهبرد custom silicon از طراحی accelerator به کل data path اطراف accelerator گسترش پیدا می‌کند. این موضوع فرصت بیشتری برای specialization ایجاد می‌کند، اما نقاط بیشتری نیز به وجود می‌آورد که interoperability، validation و lifecycle management می‌توانند شکست بخورند.

در نتیجه اهمیت این تحول در این نیست که Google صرفاً یک chip vendor جدید انتخاب کرده یا اینکه Marvell تضمین شده ۱۲۰ میلیارد دلار درآمد خواهد داشت. تغییر مادی، گسترش چندساله و performance-linked زنجیره تأمین زیرساخت سفارشی AI Google در چندین لایه semiconductor متصل به اکوسیستم TPU است. اگر Google خریدهای بزرگ را عملی کند، این قرارداد می‌تواند بازار custom AI chip را به شکل محسوسی بازتوزیع کند. شواهد بعدی که باید دنبال شوند disclosureهای درآمدی Marvell، announcementهای نسل‌های آینده TPU و نشانه‌هایی از نحوه تقسیم کار Google میان Marvell، Broadcom و سایر شرکای silicon خواهد بود.